ژورنال: CHINESE JOURNAL OF MECHANICAL ENGINEERING
سال چاپ: ۲۰۱۵
خلاصه:
هدف این پژوهش، بهینهسازی فرآیند تولید میلگرد فولادی در یک کارخانه محلی در پیشاور پاکستان با استفاده از روش شش سیگما (Six Sigma) و بهویژه چرخهی DMAIC (تعریف، اندازهگیری، تحلیل، بهبود و کنترل) است. دادههای تولید جمعآوری و با استفاده از طراحی آزمایش دو سطحی (Two-Level Factorial Design) تحلیل شد تا عوامل کلیدی مؤثر بر عملکرد شناسایی شوند. نتایج تحلیل پارتو و آنالیز واریانس (ANOVA) نشان داد که سه عامل ترکیب مواد اولیه (میزان منگنز)، دمای ذوب، و عمر تیغههای برش بیشترین تأثیر را در کاهش ضایعات و افزایش بازده دارند. بر اساس نتایج، تنظیم دمای ذوب در حدود ۱۰۷۰ درجه سانتیگراد، میزان منگنز ۰٫۷۵% و تعویض تیغهها پس از ۱۰۰ ساعت استفاده، بهعنوان مقادیر بهینه پیشنهاد شد.
اجرای تنظیمات بهینه باعث شد سطح سیگما از ۳٫۵۸ به ۴٫۰۱ افزایش یابد و بازده فرآیند از ۹۸٫۱۲٪ به ۹۹٫۳۹٪ برسد. همچنین شاخصهای قابلیت فرآیند (Cpk و Ppk) بهطور قابل توجهی بهبود یافت و میزان ضایعات تولیدی کاهش پیدا کرد. پژوهش نتیجه میگیرد که شش سیگما میتواند بدون نیاز به سرمایهگذاری جدید در فناوری، عملکرد تولید فولاد را با شناسایی و کنترل متغیرهای بحرانی فرآیند بهینه کند. علاوه بر این، رویکرد ارائهشده میتواند الگویی برای سایر کارخانههای فولاد در کشورهای در حال توسعه باشد تا با کمترین هزینه، بهرهوری را افزایش داده و اثرات زیستمحیطی ناشی از ضایعات را کاهش دهند.


