ژورنال: IFAC PapersOnLine
سال چاپ: ۲۰۱۹
خلاصه:
این مقاله به بررسی جامع روشها و ابزارهای نوین برای بهبود فرآیندهای تولید فولاد پرداخته و وضعیت فعلی و چشمانداز آیندهی این صنعت را از دیدگاه بهرهوری منابع، کنترل فرایند، و مدیریت کیفیت بررسی میکند. نویسندگان تأکید دارند که صنعت فولاد به دلیل وابستگی بالا به انرژی و مواد اولیه، نیازمند راهکارهای مؤثر برای بهینهسازی مصرف انرژی، کاهش انتشار CO₂ و افزایش کارایی تولید است. پژوهش نشان میدهد که اگرچه ابزارهای متعددی برای هر مرحله از فرآیند تولید وجود دارد (از جمله برنامهریزی، زمانبندی، کنترل بلادرنگ و بهینهسازی انرژی)، اما هنوز فقدان یک چارچوب یکپارچه برای بهینهسازی کل زنجیره تولید احساس میشود.
در بخش دوم، مقاله به معرفی فناوریهای نوین مانند هوش مصنوعی (AI) و یادگیری ماشین (Machine Learning) در بهبود کنترل فرآیندها و پایش کیفیت محصولات میپردازد. مطالعات موردی نشان دادهاند که استفاده از مدلهای پیشبینیگر، کنترل پیشگویانه (MPC)، و یادگیری عمیق میتواند به کاهش ضایعات، افزایش دقت تولید و پیشبینی بهتر خواص مکانیکی فولاد منجر شود. در پایان، نویسندگان نتیجه میگیرند که آینده صنعت فولاد در گروی توسعه سیستمهای یکپارچه و هوشمند است که بتوانند با استفاده از مدلسازی، شبیهسازی و تحلیل دادهها، تعادل بین بهرهوری اقتصادی و پایداری زیستمحیطی را برقرار کنند.


